Week tegen Kindermishandeling 2026: durf te kijken en durf te praten

15-11-2026 door de redactie

Week tegen Kindermishandeling 2026: wat de week is en waarom die nodig is

Van maandag 16 tot en met zondag 22 november 2026 is in Nederland de Week tegen Kindermishandeling. Organisaties door het hele land vragen extra aandacht voor kinderen die opgroeien in onveiligheid. Wij vinden dat elk kind veiligheid verdient. Wie zich zorgen maakt, mag niet wegkijken: durf te kijken, durf te praten, en vraag om advies als je twijfelt.

De week is het werk van Stichting Voorkoming van Kindermishandeling, Augeo Foundation en het Landelijk Netwerk Veilig Thuis, en wordt financieel ondersteund door het ministerie van VWS. Door het hele land worden ervaringsverhalen, kennis en praktische handvatten gedeeld: voor professionals, en voor iedereen die een kind in zijn of haar leven heeft.

De landelijke campagne staat dit jaar in het teken van de vraag ‘Wat doe jij?’ Veel mensen maken zich weleens zorgen om een kind, maar blijven hangen in twijfel. Zie ik het wel goed? Bemoei ik me ergens mee wat mij niet aangaat? En wat als ik het verkeerd zie? Precies daar wil de campagne iets aan veranderen: neem die zorg serieus en doe er iets mee, ook als je nog niet zeker weet wat er speelt.

Handen van twee volwassenen die samen een kinderhandje vasthouden, als teken van bescherming en veiligheid
Elk kind verdient volwassenen die blijven kijken en niet loslaten.

Dat is geen abstracte oproep. Volgens de campagnesite groeit nog altijd één op de dertig kinderen op in een onveilige thuissituatie. De VO-raad schrijft dat er gemiddeld in elke schoolklas één kind zit dat thuis niet veilig is. Onderzoek van Universiteit Leiden en TNO, samengevat in de CBS-Impactmonitor 2024, schatte voor 2017 dat 89 tot 127 duizend kinderen van 0 tot en met 17 jaar te maken hadden met kindermishandeling: ongeveer 3 procent van alle minderjarigen.

De cijfers van Veilig Thuis laten zien hoe vaak mensen inmiddels aankloppen. In 2024 gaven de Veilig Thuis-organisaties volgens de Landelijke Jeugdmonitor 2025 van het CBS 81 duizend adviezen over hoe te handelen bij kindermishandeling of een vermoeden daarvan. Zij ontvingen dat jaar 66 duizend meldingen. De adviezen gingen vooral over emotionele verwaarlozing en emotionele mishandeling. Meer adviesvragen betekenen niet automatisch dat er méér geweld is, maar wel dat het onderwerp vaker bij de juiste deur terechtkomt.

Tegelijk blijft handelen moeilijk. Op de campagnesite staat dat bijna één op de vijf volwassen Nederlanders zich ooit zorgen maakte over de veiligheid van een kind. Twee op de drie Nederlanders komen pas in actie bij duidelijke signalen. Juist die kloof raakt ons. Wij denken: je hoeft het niet alleen op te lossen, en je hoeft het niet zeker te weten. Je kunt wél de eerste stap zetten. Eerder schreven wij al over wat ouders in deze week kunnen doen. Deze week overlapt bovendien met de Kinderrechtenweek, een passend moment om thuis te praten over het recht van ieder kind op veiligheid.

Naar de campagnesite

Signalen kindermishandeling herkennen: wanneer je je zorgen maakt

Kindermishandeling is breder dan slaan. Op de pagina Over kindermishandeling van de week staat dat het gaat om mishandeling, verwaarlozing en seksueel misbruik, en ook om kinderen die getuige zijn van geweld in het gezin. Vaak speelt een combinatie van vormen. De officiële definitie in de Jeugdwet spreekt van elke bedreigende of gewelddadige interactie – fysiek, psychisch of seksueel – waardoor een kind ernstige schade oploopt of dreigt op te lopen.

Herkennen is niet makkelijk. Je ziet, hoort of voelt iets en maakt je zorgen. Dat kan gaan om terugtrekgedrag, concentratieproblemen, stemmingswisselingen, vermoeidheid of tekenen van angst en stress. De campagnesite benadrukt: één signaal heeft vaak een andere verklaring, maar hoe meer signalen je ziet, hoe groter de reden om verder te kijken. Een overzicht van mogelijke signalen bij kinderen en volwassenen staat op ikvermoedhuiselijkgeweld.nl.

Mogelijke signalen van kindermishandeling

  • Gedrag dat duidelijk verandert: terugtrekken, plots agressief of juist heel aangepast, angstig of gespannen reageren.
  • Onverklaarde of vaak terugkerende blauwe plekken, of een verhaal over een val dat niet klopt.
  • Een kind dat regelmatig zonder lunch, vermoeid of verwaarloosd overkomt, of zelden buiten komt.
  • Problemen met slapen, eten, concentreren of presteren op school, zonder dat daar een duidelijke andere reden voor is.
  • Een volwassene die extreem controlerend, afwijzend of onverschillig is naar een kind, of bij wie ruzie en schreeuwen steeds terugkomen.
  • Belangrijk: één signaal is geen bewijs. Blijft de zorg, of zie je meerdere dingen tegelijk, dan is dat reden om iemand te laten meedenken.
Kleine kinderhand die rust op de open hand van een volwassene, als beeld van vertrouwen en steun
Een kind hoeft niet alles in één keer te vertellen. Het begint vaak met iemand die beschikbaar blijft.

Ken je het kind en past het bij jullie contact? Kies dan een rustig moment en stel open vragen, zonder oordeel. De campagne geeft voorbeelden als: “Hoe gaat het eigenlijk thuis?” Luister zonder het verhaal voor het kind in te vullen, en verwacht niet dat alles in één gesprek boven tafel komt. Laat merken dat het kind gezien wordt en bij jou terechtkan. Ook als de emoties hoog oplopen, helpt het om erbij te blijven en te luisteren; eerder schreven we hoe je een kind helpt bij grote emoties. Voelt een gesprek met een ouder niet veilig? Vermijd dan de confrontatie en vraag eerst advies. Voor jonge kinderen helpt het om het verschil te oefenen tussen een leuk geheim en een zwaar geheim, zoals wij beschreven bij Schildje en kleine en grote geheimen. En dat een kind nee mag zeggen tegen een knuffel: zo praat je over hun lijf en hun grenzen.

Kindermishandeling melden en hulp vragen: wat je kunt doen

De Rijksoverheid zegt het helder: als je vermoedt dat een kind in je omgeving slachtoffer is, is het belangrijk om in actie te komen. Iedereen kan het verschil maken. Bij direct gevaar bel je 112. In andere situaties kun je je gevoel serieus nemen, alert blijven, je zorgen delen met iemand die het kind of gezin ook kent, en advies vragen. Advies vragen is iets anders dan een melding doen.

Wat je kunt doen als je twijfelt

  • Bel 112 als een kind in direct gevaar is.
  • Neem je gevoel serieus. Blijft iets knagen, schuif het dan niet weg. Let op wat je vaker ziet of hoort, zonder meteen te oordelen.
  • Ken je het kind? Laat merken dat je er bent en stel rustig een open vraag.
  • Deel je zorg met iemand die kan meedenken: een familielid, buur, leerkracht, trainer of een andere ouder.
  • Twijfel je wat verstandig is? Vraag anoniem advies bij Veilig Thuis. Dat verplicht je nergens toe.
  • Werk je beroepsmatig met kinderen? Volg de stappen van de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling.

In Nederland is Veilig Thuis het landelijke advies- en meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling. Je belt gratis naar 0800-2000, dag en nacht, of je chatt 24 uur per dag via de site. Anoniem mag. Er zijn 25 regionale organisaties; als je belt, kom je bij Veilig Thuis in jouw buurt. Een medewerker luistert, denkt mee en kijkt samen met jou naar een volgende stap.

Bel Veilig Thuis 0800-2000

Kinderen en jongeren van 8 tot 18 jaar in Nederland kunnen zelf terecht bij De Kindertelefoon: gratis en anoniem via 0800-0432, elke dag van 11.00 tot 21.00 uur, ook in het weekend. Chatten kan op dezelfde tijden via de site.

Werk je in de gezondheidszorg, het onderwijs, de kinderopvang, de jeugdhulp, de maatschappelijke ondersteuning of justitie? Dan ben je verplicht te werken met de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. Die telt vijf stappen: signalen in kaart brengen, overleggen met een collega of Veilig Thuis, in gesprek gaan met betrokkenen, de ernst afwegen, en beslissen of je hulp organiseert of meldt. Bij twijfel mag je altijd Veilig Thuis bellen. Scholen vinden ook praktische handvatten in onze uitleg over de toolkit voor basisscholen.

Woon je in Vlaanderen, of maak je je daar zorgen om een kind? Bel dan de gratis en anonieme hulplijn 1712, op werkdagen van 9.00 tot 18.00 uur. Chatten kan van maandag tot en met donderdag van 13.00 tot 17.00 uur en van 18.00 tot 22.00 uur, en op vrijdag tot 17.00 uur. Mailen kan altijd. Bij direct gevaar bel je in België de politie op 101, of 112 voor medische hulp. Kinderen en jongeren kunnen terecht bij Awel op nummer 102: bellen kan elke dag van 16.00 tot 22.00 uur, op woensdag al vanaf 14.00 uur, niet op zondag en feestdagen. Chatten kan elke dag van 18.00 tot 22.00 uur, eveneens niet op zondag en feestdagen. Ook mailen is gratis en anoniem.

Hulplijnen om te bewaren

  • Nederland, spoed: 112.
  • Nederland, advies of melding: Veilig Thuis, 0800-2000, gratis, 24/7, ook chat via veiligthuis.nl. Anoniem mag.
  • Nederland, kinderen 8–18 jaar: De Kindertelefoon, 0800-0432, elke dag 11.00–21.00 uur, ook chatten.
  • Vlaanderen, spoed: politie 101 of noodnummer 112.
  • Vlaanderen, vragen over geweld of kindermishandeling: 1712, werkdagen 9.00–18.00 uur, gratis en anoniem; chatten op weekdagen volgens de tijden op 1712.be.
  • Vlaanderen, kinderen en jongeren: Awel 102, bellen elke dag 16.00–22.00 uur (woensdag vanaf 14.00 uur), chatten 18.00–22.00 uur; niet op zon- en feestdagen.

Wij geloven niet dat één week kindermishandeling oplost. Wel kan deze week het verschil maken tussen blijven twijfelen en de telefoon oppakken. Een kind kan niet wachten tot wij het zeker weten. Als jouw zorg blijft knagen, is dat genoeg om vandaag iemand te laten meedenken.

Headerfoto: Susan Jane Golding, via Wikimedia Commons (CC BY 2.0). Foto’s in de tekst: LatticeC en Luis Levrato.

Reacties

Wat andere ouders zeggen over dit artikel

Nog geen reacties. Wees de eerste om te reageren na inloggen.

Veelgestelde vragen

Bij dit artikel

  • De Week tegen Kindermishandeling 2026 loopt van maandag 16 tot en met zondag 22 november. De landelijke campagne staat in het teken van de vraag ‘Wat doe jij?’ en wordt gedragen door Stichting Voorkoming van Kindermishandeling, Augeo Foundation en het Landelijk Netwerk Veilig Thuis, met steun van het ministerie van VWS.

  • Signalen kunnen zijn: duidelijk veranderd gedrag, angst of spanning, onverklaarde blauwe plekken, verwaarloosd overkomen, of een volwassene die extreem controlerend of afwijzend is. Eén signaal hoeft niets te betekenen; meerdere signalen of een zorg die blijft knagen zijn reden om verder te kijken of advies te vragen. Een overzicht staat op ikvermoedhuiselijkgeweld.nl.

  • In Nederland bel je bij direct gevaar 112. Voor advies of een melding is er Veilig Thuis, gratis via 0800-2000, 24 uur per dag, ook anoniem en via de chat. Kinderen van 8 tot 18 jaar kunnen bellen of chatten met De Kindertelefoon op 0800-0432, elke dag van 11.00 tot 21.00 uur. Professionals volgen de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. In Vlaanderen bel je 1712, of 101/112 bij spoed; kinderen kunnen terecht bij Awel op 102.

  • Je hoeft het niet zeker te weten. Neem je gevoel serieus, blijf alert, deel je zorg met iemand die kan meedenken en vraag zo nodig anoniem advies bij Veilig Thuis. Ken je het kind, stel dan op een rustig moment een open vraag zonder oordeel. Advies vragen is niet hetzelfde als een melding doen.

Meer uit Opvoeding & ontwikkeling