Verboden om je kind te filmen tijdens een driftbui? Dit zegt de wet (en de rechter)

29-03-2026 door de redactie

Waarom een driftbui online zetten meer is dan een onschuldig filmpje

Steeds meer ouders delen momenten uit de opvoeding van hun kind op social media. Ook driftbuien, strafmomenten of andere emotioneel beladen situaties verschijnen online. Daarbij staan de privacy en de emotionele veiligheid van het kind vaak op het spel, en dat is precies waar de wet en de recente rechtspraak steeds scherper naar kijken.

Een driftbui filmen is op zich niet verboden. Het wordt problematisch wanneer je het beeldmateriaal deelt met anderen, zeker als het gaat om beschamende of kwetsbare momenten. Wat vandaag een grappig filmpje lijkt, kan later een bron van schaamte zijn voor je kind, of zelfs gebruikt worden om te pesten. Juristen en kinderrechtenexperts benadrukken daarom dat ouders niet alleen mogen nadenken over “mag dit volgens de wet?”, maar vooral over “is dit goed voor mijn kind?”.

Ouders hebben natuurlijk de vrijheid om hun kind op te voeden zoals zij dat goed achten. Maar die vrijheid is niet onbeperkt. Zowel in Nederland als België groeit het besef dat kinderen recht hebben op een eigen digitale ruimte, waarin hun persoonlijke leven niet zonder noodzaak wordt uitgestald.

Wat zeggen wet en rechtspraak over het filmen van je kind?

In zowel Nederland als België hebben kinderen een eigen recht op privacy en op bescherming van hun afbeelding. Ouders zijn wettelijk vertegenwoordigers van hun kind, maar ze mogen dat recht niet zomaar negeren. In de praktijk betekent dit: je mág je kind filmen tijdens de opvoeding, maar het online plaatsen van die beelden kan in strijd zijn met de wet, zeker als het kind herkenbaar en in een kwetsbare situatie wordt getoond.

De rechtspraak laat zien dat rechters steeds kritischer worden. Er zijn zaken geweest waarin een ouder door de andere ouder of zelfs door een instelling is aangesproken op het delen van foto’s en video’s van kinderen op social media. Rechters kijken dan naar de impact op het kind: gaat het om een neutrale foto, of om een pijnlijk, straf- of driftmoment dat de waardigheid van het kind aantast?

Ook speelt mee of het beeldmateriaal breed gedeeld wordt (bijvoorbeeld openbaar op TikTok, Instagram of YouTube) en of het kind oud genoeg is om zijn mening te geven. Hoe ouder het kind, hoe zwaarder zijn of haar stem weegt. Een duidelijk “ik wil dit niet” van een tiener kan juridisch én pedagogisch niet zomaar worden genegeerd.

Emotionele veiligheid: wat doet het met je kind?

Naast de juridische kant is de emotionele veiligheid van je kind minstens zo belangrijk. Een driftbui is vaak een moment van overspoeling: je kind kan zijn gevoelens niet reguleren en voelt zich kwetsbaar. Als dat moment wordt gefilmd en later (of meteen) op social media wordt gezet, kan dat het basisvertrouwen aantasten: “Mag ik nog fouten maken zonder dat iedereen het ziet?”

Kinderen leren uit de reacties van hun ouders hoe veilig de wereld is. Wordt er gelachen om hun verdriet of boosheid, of wordt het serieus genomen? Wanneer een driftbui wordt vastgelegd en gedeeld, kan een kind het gevoel krijgen dat zijn emoties een show zijn in plaats van een signaal dat hij hulp nodig heeft. Dat kan op langere termijn invloed hebben op zelfbeeld, schaamte en het vermogen om emoties te uiten.

Voor ouders is het vaak goed bedoeld: herkenbaarheid creëren, steun zoeken of andere ouders laten zien dat niemand perfect is in de opvoeding. Toch is het zinvol om eerst te bedenken: zou ik willen dat er van mij zulke beelden bestaan, jaren later nog vindbaar? En: helpt dit mijn kind, of vooral mijzelf?

Hoe kun je wél verantwoord omgaan met social media en opvoeding?

Verantwoord delen begint met een paar eenvoudige vragen: Is mijn kind herkenbaar? Is dit een kwetsbaar of beschamend moment? Kan dit later tegen mijn kind gebruikt worden, bijvoorbeeld op school? Als je twijfelt, is niet posten meestal de veiligste keuze. Je kunt ook kiezen om beelden alleen privé te delen, in een afgeschermde groep of via een berichtendienst, en zelfs dan blijft voorzichtigheid rond privacy belangrijk.

Wil je toch iets delen over driftbuien of lastige momenten in de opvoeding, overweeg dan om te schrijven over je ervaring zonder beeldmateriaal van je kind, of gebruik een niet-herkenbare foto. Zo kun je andere ouders steunen, zonder de emotionele veiligheid van je kind op het spel te zetten. Op SlimmeKids vind je meer tips over opvoeding, social media en het beschermen van je kind in de online wereld.

Tot slot: praat met je kind, zeker als het wat ouder is, over wat jij online deelt. Vraag toestemming, leg uit wat social media zijn en wat de gevolgen kunnen zijn. Zo leer je je kind niet alleen over privacy, maar geef je ook het voorbeeld dat zijn of haar grenzen ertoe doen. Dat is misschien wel de belangrijkste les die zowel de wet als de rechtspraak ons indirect meegeven: respect voor het kind als volwaardig persoon, ook online.

Reacties

Wat andere ouders zeggen over dit artikel

Nog geen reacties. Wees de eerste om te reageren na inloggen.

Veelgestelde vragen

Bij dit artikel

  • Nee, het is niet automatisch verboden om je kind te filmen tijdens een driftbui, maar je moet wel rekening houden met het recht op privacy en de belangen van het kind.

  • Het mag in principe, maar als het filmpje schadelijk, vernederend of stigmatiserend is voor je kind, kan dit in strijd zijn met zijn of haar recht op privacy en persoonlijke levenssfeer.

  • Ouders hebben gezag, maar de wet beschermt ook de persoonlijke levenssfeer en het portretrecht van het kind; bij schadelijke of blijvend online vindbare beelden kan de rechter ingrijpen.

  • Ja, oudere kinderen en tieners kunnen zich beroepen op hun privacy- en portretrecht en verwijdering eisen, zeker als de beelden hen schaden in hun ontwikkeling of reputatie.

  • In extreme gevallen wel: als de beelden ernstig schadelijk zijn, kan een rechter bepalen dat ze verwijderd moeten worden en kan dit meewegen in zaken over ouderlijk gezag of kinderbescherming.

  • De video kan jarenlang online blijven circuleren, wat kan leiden tot pesten, schaamte, reputatieschade en een verstoorde vertrouwensrelatie tussen ouder en kind.

  • Ook in besloten groepen kunnen filmpjes worden doorgestuurd of gelekt; juridisch en ethisch blijft de vraag of het belang en de waardigheid van het kind voldoende worden beschermd.

  • De rechter kijkt onder meer naar de leeftijd van het kind, de inhoud en toon van het filmpje, de reikwijdte van de publicatie en of het belang van het kind zwaarder weegt dan het belang van de ouder.

  • In principe niet: voor het publiceren van herkenbare beelden van een minderjarige is in de regel toestemming nodig van de gezaghebbende ouder(s), zeker als het kind in een kwetsbare situatie is.

  • Gebruik beelden vooral voor eigen inzicht of om hulpverleners te laten meekijken, film zo anoniem mogelijk en plaats ze niet online als je kind herkenbaar is of in een vernederende situatie zit.

  • Ja, ook minderjarigen hebben een eigen recht op privacy en menselijke waardigheid; ouders moeten bij alles wat ze delen afwegen of dit recht wordt gerespecteerd.

  • Filmen voor eigen gebruik valt meestal binnen het gezinsleven, maar publiceren op internet maakt het beeld openbaar, waardoor privacy- en portretrecht veel zwaarder gaan meewegen.

Meer uit Opvoeding & ontwikkeling