Schokoladenmuseum Köln: cacao, glazen fabriek, fontein

Aan de Rijn in Keulen begint het Schokoladenmuseum bij een uitgeholde boomstam. Op de boeg staat Intowada. Het is een boot uit Ghana, volgens het museum een jaar of tachtig oud, en het eerste historische stuk dat je ziet. Daarachter loop je het tropenhuis in, tien meter hoog, met kakaobomen van de soort Theobroma cacao tussen andere tropische planten. Soms hangen er vruchten aan. De boom hoort oorspronkelijk in het Amazonegebied; vandaag telen vooral kleine boeren in West-Afrika hem.

De nieuwe zalen over teelt, vervoer, handel en eten beslaan volgens het museum ruim 600 vierkante meter. Duurzaamheid loopt daar als lijn doorheen, en de route benoemt ook koloniale geschiedenis rond cacao. In de glazen chocoladefabriek volg je het roosteren van de bonen tot de reep achter de ramen. Je ziet de vijfwals die Heinrich Stollwerck in 1873 invoerde en de conche die Rudolphe Lindt in 1879 bedacht, als historische én als moderne machines. Midden in die productie staat de chocoladefontein, gevuld met verse Lindt-chocolade. Een maître deelt daar proefjes uit.

In het atelier worden holle figuren met de hand gemaakt: eenhoorns, hazen, panda’s en voetballen. Bij een meerkleurige figuur schilderen de chocolatiers ogen, oren of hazentanden eerst met een kwast in de mal. Verderop gaat de cultuurgeschiedenis volgens het museum vijfduizend jaar terug, van een drank in Ecuador tot de meisjes van Stollwerck aan de band. Bovenaan staan tien stations over gevoelens bij chocolade: een hart dat oplicht als je het aanraakt, en een Lindt-haas.