Meteora met kinderen: de kloosters boven Kalambaka

Boven Kalambaka staan de kloosters van de Meteora op losse rotsen. Het ministerie van Cultuur noemt dit, na de Athos, het grootste kloostercomplex in Griekenland met een doorlopende monastieke aanwezigheid. Van de dertig kloosters die de bronnen noemen, zijn er zes nog in gebruik en te bezoeken. De naam is jong: antieke schrijvers gebruiken hem niet. Hosios Athanasios de Meteoriet klom in 1344 op de rots die Platys Lithos heette, de Brede Steen, en noemde die Meteoro.

Het Groot Meteoron is het grootste van de zes. Je loopt eerst omlaag en daarna een trap op. Rechts staat de toren van het vrizoni, het hijswerk voor het net waarmee de monniken vroeger boven kwamen. De kelder, het vagenareio, is nu een museum van voorwerpen uit het dagelijks leven. Het katholikon van de Gedaanteverandering dateert van 1544/45; de oude kerk zit erin verwerkt als het heiligdom. De fresco's van de hoofdkerk zijn van 1552, de eetzaal van 1557, allebei onder abt Symeon. Aan het heiligdom hangt de kapel van Johannes de Doper, met schilderingen uit 1682. Even verderop staat de kapel van de heiligen Constantijn en Helena, een kerk met koepel uit 1789.

Varlaam draagt de naam van de kluizenaar die de rots in de veertiende eeuw betrok. Het gemeenschapsleven dat je nu bezoekt, begint begin zestiende eeuw, met de broers Nektarios en Theophanes Apsarades uit Ioannina. In 1518 bouwden zij de kapel van de Drie Hierarchen opnieuw op, op de plaats van de eerste kerk.