Festung Königstein: bergvesting in Saksisch Zwitserland

Op het rotsplateau van Festung Königstein begint de tentoonstelling In lapide regis in het torhuis en de streichwehr, hoog boven de ingang. Twee verdiepingen, 1200 vierkante meter, 33 zalen. Het verhaal loopt van de eerste vermelding in 1241 tot de opening van het museum in 1955. Eerst was dit een grensburcht van Boheemse koningen. Via een vete kwam ze bij de Wettiners, en later werd het een landsvesting. Je volgt het spoor van gewone soldaten en hun gezinnen, van feesten van de hoge heren, en van de latere jaren als kamp voor gevangen officieren en als Jugendwerkhof.

In het Alte Zeughaus staan kanonnen en mortieren, bommenwagens en kogels in piramides. Twee 24-ponder halve kartaunen, uit 1686 en 1717, hebben een loop van meer dan drie meter en een bereik van meer dan duizend meter. Twee 18-ponder voetmortieren dateren uit 1598. De vesting schrijft dat die vermoedelijk in opdracht van de eerste commandant zijn gemaakt. De meeste stukken hoorden ooit bij de bewapening van de Königstein zelf.

De bron in het Brunnenhaus is 152,5 meter diep. Volgens de vesting is dat de op een na diepste historische bron van Duitsland. Keurvorst August liet hem tussen 1566 en 1569 graven, door mijnwerkers uit het Ertsgebergte onder bergmeester Martin Planer. Hun beitelsporen zitten nog in de schacht. Het bronhuis van 1735 heeft een zandsteengewelf tot vier meter dik. Een zwengelmodel laat zien hoe paarden het water vroeger omhoog draaiden. In het warmere seizoen draait de gerestaureerde elektromotor uit 1911, en zie je de opvoer werken.