Catacombe di San Gennaro in Napels: graven in het tuf

Onder de heuvel van Capodimonte liggen de Catacombe di San Gennaro in twee niveaus naast elkaar. Het gele Napolitaanse tufsteen liet brede zalen toe. De oudste kern is uit de tweede eeuw: waarschijnlijk het graf van een voorname familie, later aan de christelijke gemeenschap gegeven. In de vierde eeuw kwam het lichaam van Sant'Agrippino hierheen, de eerste beschermheilige van de stad. Rond dat graf werd een ondergrondse basiliek gehakt, één schip in de rots. Er staan nog een bisschopszetel die uit de wand is gesneden, en een altaar met een opening waardoor gelovigen het graf konden zien en aanraken. In die basiliek wordt nog mis gevierd.

De onderste catacombe groeide als een raster om die kerk heen. De vestibule heeft plafonds tot zes meter. Er staat een groot doopvont dat bisschop Paolo II liet maken: in de achtste eeuw week hij naar deze gangen uit, tijdens de strijd over de beelden. De Catacombe di Napoli meten in de gangen 15 tot 22 graden.

Het bovenste niveau begint bij een graf uit de derde eeuw, met enkele van de vroegste christelijke schilderingen van Zuid-Italië. Toen in de vijfde eeuw het lichaam van San Gennaro hierheen kwam, werd deze verdieping een bedevaartsplaats en een gewilde begraafplaats. In de Cripta dei Vescovi liggen mozaïeken uit de vijfde eeuw, onder meer dat van Quodvultdeus, bisschop van Carthago. Na de overbrenging van Gennaro kwam er ook een ondergrondse basiliek met drie schepen bij, de basilica adjecta. De site schat het aantal graven op ongeveer drieduizend. Een deel van de zalen ligt nog onder de grond.