Akropolis van Lindos met kinderen: tempel van Athena

Boven het dorp staat de akropolis van Lindos, al eeuwen het midden van de nederzetting. De Dorische tempel van Athena Lindia is tetrastyl en amfiprostyl: zuilen aan de korte kanten. Hij werd in de vierde eeuw voor Christus gebouwd, en delen ervan staan er nog. Uit dezelfde eeuw komen de propyleeën van het heiligdom, met een monumentale trap. De hellenistische stoa is iets jonger. Ze is 87 meter lang en telt 42 zuilen.

De mythe laat Lindos stichten door de Danaïden, de vijftig dochters van Danaos, die naar Egypte was gevlucht voor de jaloezie van Hera. Dezelfde overlevering laat de stad meevechten in de Trojaanse oorlog, onder Tlepolemos. Een pre-Griekse naam wijst op bewoning vanaf het neolithicum. De grote bloei valt in de zevende en zesde eeuw voor Christus, onder de tiran Kleoboulos, een van de zeven wijzen. Hij herstelde in de zesde eeuw het heiligdom van Athena Lindia. In de klassieke en hellenistische tijd had dat heiligdom een faam in de hele Griekse wereld. Athena werd op deze rots waarschijnlijk al vanaf de negende eeuw vereerd.

Lindos hoorde bij de Dorische hexapolis, een bond van zes steden. In de klassieke tijd zat ze in de Delische bond en koos ze in de Peloponnesische oorlog daarna de kant van Sparta. Nadat Rhodos in 407 voor Christus was gesticht, nam het gewicht van Lindos af. De rots bleef het centrum. In de riddertijd trokken de Johannieter ridders de muren op, boven op oudere Byzantijnse vestingen, in de vorm die je nu ziet. Ze bouwden het bestuurdershuis, de zetel van de bestuurder van Lindos. De Byzantijnse kerk op de rots werd gewijd aan Johannes, de patroon van de orde.