Vallei der Koningen, Luxor: graven en een dagje weg

De Valley of the Kings is een droge rivierbedding in de rotsen, aan de westkant van de Nijl tegenover het oude Thebe, nu Luxor. Daar liggen de koningen van de 18e, 19e en 20e dynastie, het Nieuwe Rijk. Er liggen ook leden van de koninklijke familie en een paar hoge ambtenaren. De vallei valt uiteen in een oostelijk en een westelijk deel. Het oostelijke deel is het deel met de meeste graven. In het westen liggen er maar een handvol. Alles bij elkaar zijn er meer dan zestig graven, plus twintig onaffe kuilen.

De plek is met opzet gekozen. Het westen was voor de Egyptenaren de kant waar de zon onderging, en dus de kant van de dood en van een nieuwe dageraad. Boven de graven rijst een bergtop in de vorm van een piramide. Die top was heilig voor een dodenaspect van de godin Hathor, de “Mistress of the West”. De eerste koning van het Nieuwe Rijk van wie vaststaat dat hij hier begraven is, is Thutmose I. De ambtenaar Ineni, die de uitholling leidde, schreef dat hij het rotsgraf in het verborgene liet maken: niemand die het zag, niemand die het hoorde.

Tijdens een dagje weg in Luxor daal je een paar van die schachten in. Het bekendste graf is dat van Tutankhamun, KV62. Howard Carter vond het in 1922, als enig koningsgraf in de vallei dat nog betrekkelijk intact was. Het is klein vergeleken met de andere: alleen de grafkamer is beschilderd, met één scène uit het Amduat en verder de begrafenis en de koning bij goden. Er lagen ongeveer 5000 voorwerpen. Kleren en sieraden zaten tussen de meubels. Stoelen, speelgoed, strijdwagens en wapens lagen ertussen.