Suomenlinna in Helsinki: een dagje uit op de eilanden

De veerboot vanaf de Kauppatori legt aan voor een lange roze gevel. Dat is de Rantakasarmi van Suomenlinna, de hoofdpoort uit de Russische tijd. Het bezoekerscentrum zit in die kazerne, de eerste deur links op de kade. Tussen 1868 en 1870 is het gebouw neergezet als stenen kazerne voor 250 soldaten in vredestijd. Van de steiger vertrekt de Sininen reitti, blauw gemarkeerd, van noord naar zuid. Ongeveer 1,5 kilometer verder eindigt hij bij Kuninkaanportti.

Onderweg ligt de Suuri linnanpiha, het plein dat Augustin Ehrensvärd als hart van de vesting tekende. In de jaren 1760 was het klaar. De gebogen gevels laten het groter lijken dan het is. In het midden staat zijn grafmonument, naar een schets van koning Gustaaf III. In het vroegere commandantshuis zit het Ehrensvärd-museum. Vanaf het platform op Susisaari kijk je op het droogdok. Volgens de site is dat het oudste van Finland, in aanbouw sinds 1750, en een van de oudste die nog in gebruik zijn. In het grote bassin herstelt Viaporin telakka ry houten zeilschepen. Het dok is een werkterrein, daarom blijf je op het platform.

Kuninkaanportti kijkt op de zeestraat van Kustaanmiekka. De poort is in 1753 en 1754 gebouwd waar het schip van koning Adolf Fredrik in 1752 voor anker lag. Op het marmer staat Ehrensvärds tekst: het nageslacht moet hier op eigen bodem staan. De kerk, zo’n 200 meter van de steiger, is in 1854 gebouwd als orthodoxe garnizoenskerk met vijf uientorens. Later werd ze luthers. De toren is van buiten vierkant en knippert vier flitsen, de morseletter H van Helsinki. Van de roze kazerne tot die poort is een dagje uit op deze eilanden.