Schloss Schwerin: residentieslot aan de Schweriner See

Op een eiland in de Schweriner See staat een slot waarvan de torens vanaf het water en vanuit de stad in beeld blijven. Schloss Schwerin was de residentie van de groothertogen van Mecklenburg-Schwerin. Wat je nu ziet, is de verbouwing van 1843 tot 1857. Groothertog Friedrich Franz II gaf in 1842 hofarchitect Georg Adolph Demmler de opdracht. De uitvoering kwam bij Friedrich August Stüler uit Berlijn. Stukken van de oudere renaissancebouw zijn blijven zitten.

Binnen ga je door de vertrekken van de groothertog en de groothertogin. Daarbij horen het Teezimmer, de Ahnengalerie en de Thronsaal. De vaste wandversiering is er nog. Veel los meubilair is weg. De kapel was omstreeks 1563 af, gebouwd door Christoph Haubitz voor hertog Johann Albrecht I. De slotbeheerder noemt haar de eerste protestantse kerkruimte van Mecklenburg. Boven het schip hangt een laatgotisch ribgewelf, aan de voorste pijler zit een zandstenen kansel. Midden negentiende eeuw liet Friedrich Franz II er een neogotisch koor aan zetten. Het blauwe gewelf met sterren en vergulde ribben volgt een ontwerp van Stüler. In 1913 brandden de interieurs van de Burgseeflügel uit. De rest bleef volgens de beheerder grotendeels bewaard.

Om het slot liggen een Orangerie van Demmler en Stüler, een grot en een colonnadehof. Op het midden van de terrastuin staat sinds 1853 Hercules in gevecht met de Kretenzische stier, een beeldengroep van August Kriesmann. Het Schlosspark eromheen heeft Peter Joseph Lenné in de negentiende eeuw landschappelijk gemaakt. In de kanalen en paden zie je nog het strakke barokke parterre. Aan de Ostdorfer Berg loopt het uit in een grascascade. Een achtzijdig paviljoen uit het begin van de negentiende eeuw doet nu dienst als restaurant.