Schloss Heidelberg: ruïne, Große Fass en apothekenmuseum

Op de helling boven de Neckar kom je de kasteelhof van Schloss Heidelberg binnen en kijk je tegen de gevel van de Friedrichsbau. Daar staan, in rijen boven elkaar, keurvorsten, keizers en “vaders” van het huis Wittelsbach in steen. De beelden aan de gevel zijn kopieën; de originelen staan binnen in het gebouw. Volgens het slot was Heidelberg in de zestiende en zeventiende eeuw een van de pronkkastelen van Europa. Nu is het een ruïne waar je over terrassen en door zalen loopt.

Een van de concrete trekpleisters is het Große Fass in de Fassbau. Het huidige, derde vat houdt 220.000 liter. Een trap leidt naar een platform bovenop het hout; ernaast staat de beschilderde houten figuur van hofnar Perkeo. In het Frauenzimmerbau ernaast ligt de Königssaal, de oude feestzaal. In de onderverdieping van de Ottheinrichsbau zit het Deutsche Apotheken-Museum: rond duizend geneesmiddelen, complete historische apotheekinterieurs van de zeventiende tot de negentiende eeuw, en een laboratorium in de Apothekerturm. Onder de rariteiten hangt volgens het museum zelfs poeder van mummie, in de zestiende eeuw gebruikt tegen hoest en hoofdpijn.

Buiten het hof loop je de tuinen in. Vanuit de Stückgarten kijk je over de Altstadt; het Elisabethentor uit 1615 zit vol kikkers, hagedissen en eekhoorns in het steen. De Hortus Palatinus was in de zeventiende eeuw de terrassentuin van Salomon de Caus; je ziet er nog de Große Grotte en, in een waterbekken, de riviergod Vater Rhein. Tijdgenoten noemden die tuin het achtste wereldwonder. De Kasematten — gewelven uit de zestiende eeuw — doe je kort mee op een slotführung.