Royal Observatory Greenwich: meridiaan, GMT en telescopen

Op de binnenplaats van de Royal Observatory in Greenwich zet je een voet oost en een voet west op de Prime Meridian. Sinds de late negentiende eeuw deelt die lijn de aardbol, en daaraan hangt het systeem van tijdzones. In hetzelfde erf liggen volgens het museum drie meridiaanlijnen. Lengtegraad 0° hoort bij de Airy Transit Circle van George Biddell Airy. De eerste waarneming was op 4 januari 1851; vast gebruik tot 1938, laatste meting in 1954. Volgens het museum ongeveer 600.000 observaties. In 1884 koos een conferentie in Washington de draden in het oculair als nulpunt voor de wereld.

Het oudste gebouw is Flamsteed House. Karel II gaf Christopher Wren in 1675 de opdracht; het huis was het jaar daarop klaar. Bovenop valt de rode time ball sinds 1833 elke dag om één uur ’s middags — volgens het museum een van de vroegste openbare tijdsignalen. Binnen ligt de Octagon Room, ooit voor verduisteringen en kometen, nu vol uurwerken. In de appartementen van de Astronomers Royal zie je hoe John Flamsteed woonde en werkte. De camera obscura projecteert Greenwich en de Theems live, via lens en draaiende spiegel.

In Time and Longitude staan de Harrison-uurwerken H1 tot H4. Die klokken hielden de tijd bij op zee, zodat zeelieden hun lengtegraad konden bepalen. Harrison werkte volgens het museum het grootste deel van zijn leven naar H4 toe. Aan de poort hangt de Shepherd Gate Clock, de eerste klok die GMT aan voorbijgangers toonde: een wijzerplaat van vierentwintig uur, met de wijzer om twaalf uur naar beneden. Onder de uikoepel staat de Great Equatorial Telescope, volgens het museum meer dan acht meter lang en 71 centimeter wijd.