Cerveteri en Tarquinia met kinderen: Etruskische graven

Onder de ronde heuvels van de Necropoli della Banditaccia liggen grafkamers die uit de tuf zijn gehakt. Het Parco Archeologico di Cerveteri e Tarquinia noemt dit grafveld, ongeveer twintig hectare, de meest uitgestrekte necropolis van de oude stad Caere, en tot nu toe ook de belangrijkste. Er staan honderden tumuli. De graven lopen van de achtste tot de tweede eeuw voor Christus. Vanaf de zevende eeuw kregen families van hoge rang grote tumuli met kamers. In de Tomba dei Rilievi, binnen het omheinde deel van de Banditaccia, hangen voorwerpen uit het dagelijks leven in stuc en verf aan de wand.

Op de heuvel van de Necropoli dei Monterozzi bij Tarquinia is de schildering de reden van de wandeling. De heuvel loopt ongeveer zes kilometer evenwijdig aan de Tyrreense kust, tussen zee en de hoogte van de Civita, waar de Etruskische stad lag. Er zijn meer dan zesduizend graven bekend. Ongeveer tweehonderd zijn beschilderd. In het deel dat open is, bezoek je 22 grafkamers. Op de wanden staan atleten, een banket, dansers en demonen uit de onderwereld. Massimo Pallottino noemde die reeks het eerste hoofdstuk van de Italiaanse schilderkunst. De schilderingen lopen van de zevende tot de tweede eeuw voor Christus.

De vondsten uit Cerveteri staan in het Museo Archeologico Nazionale Cerite, in de rocca van de familie Ruspoli, een dertiende-eeuwse burcht. Op de verdieping hangen de krater en de grote kylix van Euphronios, in 2015 door de carabinieri teruggebracht uit Amerikaanse musea. In Palazzo Vitelleschi zit sinds 1924 het Museo Archeologico Nazionale di Tarquinia. De sarcofaag van de priester toont Laris, stamvader van de Partunu: Parisch marmer uit een Griekse werkplaats, de kist later ter plaatse beschilderd.