Musée National du Bardo, Tunis: paleis en mozaïeken

In het Musée National du Bardo loop je een bey-paleis uit de negentiende eeuw binnen. De officiële opening was op 7 mei 1888, toen het nog Musée Alaoui heette, naar Ali Bey III, bey van 1882 tot 1902. In maart 1956 kreeg het de naam die het nu draagt. Het gebouw is bij decreet een historisch monument. De aankleding mengt Andalusisch-Moorse, Ottomaanse en Italiaanse vormen. Bij de uitbreiding van 2009 tot 2012 werd de oppervlakte bijna verdubbeld. De nieuwe vleugel heeft op de begane grond een hal met de grote mozaïek van de triomf van Neptunus, die de beheerder de icoon van het museum noemt.

De collectie loopt van de prehistorie tot de nieuwere tijd en ligt op drie niveaus: de begane grond en de twee verdiepingen van het paleis. Het Numidische departement gaat over geloof, religie en het Libische schrift, met inscripties en reliëfs. In het Punische deel liggen ex-voto’s voor Baal Hammon en Tanit, de hoofdgoden van Carthago, en voorwerpen die bij die cultus horen. Daarnaast is de afdeling van de onderwateropgraving van het wrak van Mahdia, ook het Trésor de Mahdia genoemd. Daar liggen Hellenistische stukken, opgedoken aan het begin van de twintigste eeuw, in brons, marmer en hout: bustes van Griekse goden en een bronzen beeld van de Agon.

Volgens de beheerder is het museum bekend om de mozaïeken: mythologie, de seizoenen, het boze oog, en het dagelijkse leven met visserij, schepen en de jacht. Een beeldencollectie vult de zaal van Carthago. Het islamitische departement is volgens de beheerder bekend door de bladen van de blauwe Koran en die van de Hadhina, de voedster, en toont keramiek uit Raqqada en uit Qallaline.