Magritte Museum Brussel: surrealisme op drie verdiepingen

In de lift van het Musée Magritte Museum hangt al het portret van Georgette Magritte. Boven stap je uit op niveau 3 en daal je daarna de trappen af, chronologisch. Die bovenste etage dekt 1898 tot 1929: de constructivistische periode en de groep 7 Arts, daarna Magrittes ontdekking van Giorgio de Chirico en de eerste surrealistische werken. In vitrines liggen tijdschriften, pamfletten en brieven. Je komt Mesens, Nougé, Goemans en Scutenaire tegen, en de Fransen die hij in Parijs leerde kennen: Breton, Eluard, Aragon.

De tweede verdieping loopt van 1930 tot 1950, na zijn terugkeer naar Brussel. Magritte noemde reclamewerk uit de crisisjaren zelf “idiote bezigheden”; het museum laat zien hoe die herhaling zijn beeldtaal vormde. Je ziet hoe hij zich tijdens de oorlog op de achtergrond hield, impressionistischer schilderde, en na de bevrijding de période vache inzette: een parodie op zijn gespannen band met Parijs, zoals het museum die periode noemt. Het parcours staat op de pagina over het museumcircuit.

Niveau 1 heet Het betoverde domein (1951–1967). Die verdieping gaat over Magrittes zoektocht naar herhaling, en over sleutelwerken uit de collectie van de Koninklijke Musea: Het rijk der lichten en Het domein van Arnheim, met bruiklenen uit privéverzamelingen. Volgens het museum telt de collectie meer dan 230 werken en archiefstukken — schilderijen, gouaches, tekeningen, beelden, beschilderde objecten, affiches, partituren, foto’s en films — op 2.500 m².