Kopalnia Soli Wieliczka bij Krakau: zoutmijn met kinderen

Je daalt via de schacht Daniłowicz de Kopalnia Soli „Wieliczka” in: eerst honderden treden, daarna gangen in zoutgesteente. Ondergronds is het 17 tot 18 graden. De Trasa Turystyczna gaat tot 135 meter diep en is volgens de mijn ongeveer 3,5 kilometer lang. Een gids loopt altijd mee. Volgens de pagina over de mijn zie je maar twee procent van het zoutlabyrint; de rest blijft gesloten.

Midden op die route ligt de Kaplica św. Kingi, een ondergrondse kapel uit zoutsteen. De mijn noemt Józef Markowski, Tomasz Markowski en Antoni Wyrodek als de drie mijnwerkers-beeldhouwers die het werk begonnen; latere generaties hakten eraan verder. Er staan reliëfs en sculpturen in steenzout. Op dezelfde route liggen zoutmeren in kamers als Weimar: stil water onder een zoutplafond, met houten stutten eromheen.

In de Komora Janowice hoor je de legende van de heilige Kinga en de verlovingsring in het zout. In de Komora Mikołaja Kopernika staat een zoutbeeld van Copernicus, volgens de mijn een van de eerste gasten van wie de naam bekend is. De Komora Michałowice is een van de grootste zalen: meer dan honderd jaar ontginning; de eerste toeristen daalden er af bij kaarslicht, met een mijnorkest. Komora Staszica is 36 meter hoog; de mijn schrijft dat er ooit ondergronds ballonvaart en bungee in de Guinness-lijst kwamen. In Komora Spalone gaat het over de „pokutnicy” die methaan afbrandden voor het kon ontploffen. Bij de ticket hoort de ondergrondse tentoonstelling van het Muzeum Żup Krakowskich. Sinds 1978 staat de mijn op de UNESCO-werelderfgoedlijst, schrijft de pagina over de kopalnia.