Jardins d’Annevoie: waterpartijen en stijltuinen bij Dinant

In Annevoie (Anhée), tussen Namen en Dinant, liggen de Jardins d’Annevoie: stijltuinen waar water al meer dan tweeënhalve eeuw speelt zonder machinerie. Het beekje de Rouillon voedt bronnen en kanalen; lood- en koperen mondstukken — deels nog origineel — sturen de stralen. Op het virtuele bezoek zie je eerst de Grote Waaier, door Charles-Alexis de Montpellier de “manchet van Neptunus” genoemd om de waaiervormige straal die in de achttiende eeuw ongewoon was.

Daarna volgt de Grote Waterspuwer: een straal van meer dan zeven meter hoog, gevoed door het hoger gelegen kanaal, niet door een pomp. De Franse Waterval is volgens de site het oudste overblijfsel van de tuinen — twee etages, strakke symmetrie, classicisme. Het Waterwerk uit 1760 werkt nog steeds op natuurlijke druk vanuit het reservoir; de site noemt het als waterwerk dat sinds de aanleg in werking bleef zonder machine. Langs de Franse dreef zie je perspectief, gesnoeide Ilex crenata en haagbeuk; de Laan der Verzuchtingen eindigt bij de Fontein der Liefde, met in het midden een everzwijnbeeld geïnspireerd op Firenze.

Het verhaal van de Montpelliers verklaart waarom dit domein zo bijzonder is: meestersmeden die water en metaal combineerden. Tussen de perken lopen bewoners van het domein — Soay-schapen, reigers, witte en zwarte zwanen, eenden. Reken op ongeveer anderhalf uur wandelen; de paden zijn fijn grind en niet overal vlak. Sinds 2015 werkt het domein biologisch zonder pesticiden volgens de homepage — laat dat in de praktijk zien als late maaibeurten en een levendige flora.