Duomo di Siena: marmeren vloer, Libreria en Maestà

De vloer van de Duomo di Siena is het stuk waar je als eerste op staat. Giorgio Vasari noemde hem “il più bello…, grande e magnifico… che mai fusse stato fatto”. De pavimento telt zesenvijftig tarsie, ontworpen van de veertiende tot de negentiende eeuw, eerst als ingehakt graffito en later als commesso marmoreo in gekleurd marmer. Bij de ingang van het middenschip ligt de Ermete Trismegisto van Giovanni di Stefano, uit 1488. In de zijbeuken staan de Sibille uit 1482 en 1483. Het paneel Allegoria del Monte della Sapienza is van Pinturicchio, uit 1505. Verderop zoogt de wolvin de tweeling.

Naast het schip opent de Libreria Piccolomini. Kardinaal Francesco Todeschini Piccolomini liet haar rond 1492 bouwen voor de boeken van zijn oom Enea Silvio Piccolomini, paus Pius II. Pinturicchio en zijn werkplaats schilderden tussen 1503 en 1508 tien taferelen uit dat leven. Een ervan is de ontmoeting van keizer Frederik III en Eleonora van Portugal, op 24 februari 1452 bij de Porta Camollia. In de canonisatie van Catharina van Siena wijst de Opera twee figuren aan: een jongen met rode kousen, al lang de jonge Raffaello genoemd, en een man met rode muts, Pinturicchio zelf.

In het Museo dell’Opera hangt op de eerste verdieping, in een geklimatiseerde zaal, de Maestà van Duccio di Buoninsegna, gemaakt voor het hoofdaltaar. Van hem is ook het glasraam uit 1287 tot 1290. Beneden staan de marmeren sibillen, profeten en filosofen die Giovanni Pisano tussen 1285 en 1297 voor de gevel hakte. Van Donatello is de ronde Madonna del Perdono, rond 1458. De Rosa d’Oro is gemaakt naar een ontwerp van Bernini en in 1658 door paus Alexander VII aan de kathedraal gegeven.